Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Λογαριασμός αλληλεγγύης... Το θέατρο του παραλόγου.

Πριν από λίγο καιρό, καθώς χάζευα στην τηλεόραση, είδα μια "διαφήμιση" που πραγματικά με έκανε να τραβάω τα μαλλιά μου. Στην αρχή πίστευα ότι πρόκειται για ένα κακόγουστο αστείο. Όχι απλά κακόγουστο, απαράδεκτο θα έλεγα. Το video στο οποίο αναφέρομαι είναι το εξής:



Τέλως πάντων λέω, ας το καταπιώ. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που υποτιμάνε την νοημοσύνη μας. Στην αρχή είδαμε έναν συγκινημένο Παπανδρέου να μας μιλάει για άτομα που τον έβρισκαν στον δρόμο και του έλεγαν ότι για την πατρίδα θα έδιναν και τον μισθό τους ( αυτοί μάλλον θα ήταν άνεργοι που του έκαναν πλάκα ). Τώρα αυτό το video. Ελλάδα, η χώρα του παραλόγου σε όλο της το μεγαλείο.

Εκεί που πραγματικά κόντεψα να κλάψω ήταν όταν είδα στις ειδήσεις για τον 8χρονο Νικόλα και τον αδερφό του Γιώργο, 6 χρονών. Αναφέρω χαρακτηριστικά την δήλωση τους στον Πρόεδρο της Βουλής:

«Φοβηθήκαμε με αυτά που ακούγαμε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να πουλήσει τα νησιά της και την Ακρόπολη και αποφασίσαμε να σπάσουμε τον κουμπαρά μας και να δώσουμε τα λεφτά»

Ε - Λ - Ε - Ο - Σ

Πλάκα μου κάνετε; Είμαστε σοβαροί ή απλά λέμε για να λέμε και να κοροιδεύουμε τους εαυτούς μας; Δηλαδή για να το καταλάβω και εγώ. Έχουμε 2 παιδιά 8 και 6 ετών τα οποία όταν άκουσαν για την Ακρόπολη και τα νησιά μας, φοβήθηκαν τόσο πολύ που έσπασαν τον κουμπαρά τους και κατέθεσαν από 10 ευρω έκαστος. Με άλλα λόγια, έχουμε 2 παιδιά που παρακολουθούνε τις εξελίξεις και βοηθάνε την χώρα μας.

Δεν ξέρω, ίσως να έχουν αλλάξει οι καιροί αλλά όταν εγώ είμουν 6 ετών, το μόνο που με έκαιγε πραγματικά ήταν να πάω στην αλάνα και να παίξω ποδόσφαιρο με τους φίλους μου. Για την ακρίβεια, όταν είμουν 6 χρονών, πήγαινα στα νήπια και μετά βίας ήξερα το ελληνικό αλφάβητο.Δεν ήξερα και δεν με ένοιαζε τι είναι η Ακρόπολη γιατί απλά, σαν παιδί, το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να παίζω. Όπως και τα άλλα παιδιά αυτής της ηλικίας. Τώρα τι έχουμε εδώ; 2 συνειδητοποιημένα παιδιά; I rest my case...

Το περιστατικό αυτό είναι μια καθαρή προσπάθεια προπαγάνδας. Εντάξει, είπαμε να υποτιμάτε την νοημοσύνη μας αλλά οχι και έτσι. Δεν είμαστε και τόσο χαζοί. Ακόμα κι' αν δεχτώ ότι αυτά τα 2 παιδιά έχουν την αίσθηση της πραγματικής κατάστασης, ίσως θα έπρεπε κάποιος να τους εξηγήσει για το ποίοι είναι οι κύριοι υπέυθυνοι για την θέση στην οποία βρισκόμαστε. Αν όντως ήξεραν την αλήθεια, ίσως αντί για τα 10 ευρω να κατέθεταν 2 δοχεία με γιαούρτι. Κάτι για το οποίο θα είμουν περήφανος. Και το χειρότερο είναι η υπερηφάνια με την οποία τα διάφορα Μ.Μ.Ε παρουσιάζουν το γεγονός. Ναι, φροντίστε μόνο μην κατουρηθείτε πάνω σας από την πολύ συγκίνηση και χαρά. Όσο για τους γονείς των παιδιών αυτών, δεν έχω να πω πολλά. Προφανώς, σε μια κοινωνία που ελέγχεται κατά κύριο λόγο από την τηλεόραση, τα 5 λεπτά δημοσιότητας είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Οκ, ευχαριστηθήκατε τώρα που βγήκαν τα παιδιά σας στο γυαλί; Μην ξεχάσετε να κρατήσετε και αντίγραφο της συγκινητικής αυτής στιγμής. Έτσι για την ιστορία...

Εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να δώσω ούτε 1 λεπτό του ευρω για την σωτηρία της Ελλάδας. Το όλο σκηνικό το βρίσκω, αν οχι γελοίο, τουλάχιστον λυπητερό και τραγικό. Δεν έχω καμμία διάθεση να παίξω ένα ακόμη βρώμικο παιχνίδι. Εσείς τα κάνατε έτσι, εσείς θα τα διορθώσετε. Και για να μην ξεχνιόμαστε, κανονίστε να μην καταντήσει αυτήν η, κατά τα άλλα, "φιλότιμη" προσπάθεια σε επιχείρηση φοροαπαλλαγής. Προς το παρόν, το μόνο που θα πάρετε από εμένα είναι:

 Got it? Και πολύ σας είναι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου